546 . افکارمون دنده عقب رفت

وجود اینجا بهترین اتفاقه. چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود. فکر می کردم دیگه وبلاگم رو نبینم. چقدر خوشحالم که بازم اینجام. هیچ جا، تاکید می کنم هیچ جا برای من اینجا و این وبلاگ و مامن پاک وبلاگم نمیشه. آدم هر چی دوس داره توش می تونه بنویسه و چقدر اینجا خوب بود. نه گفتمان از روی حب و بغض بود نه این که بخوای هر حرف و نظری رو نقد کنی. هر چی جهان به سمت جلوتر رفت به جایی که ما هم باهاش رشد کنیم و تعالی پیدا کنیم بدتر دنده عقب رفتیم و عجیب تر شدیم و افکارمون پوچ تر و تهی تر شد!

منگنه به : ذهن امروز من